Eduard & Sjef Kimman – De tweede generatie

Van Rijtuigbouwer naar Automobielbedrijf (1884–1919)

Aan het einde van de negentiende eeuw veranderde de wereld in hoog tempo. Waar paarden en rijtuigen eeuwenlang het straatbeeld bepaalden, begon langzaam maar onmiskenbaar een nieuw tijdperk zich aan te dienen: dat van de automobiel.

Voor de familie Kimman betekende deze ontwikkeling niet het einde van een ambacht, maar juist het begin van iets nieuws.

Na de oprichting van Kimman in 1884 door de gebroeders Hendrik Nicolaas Kimman en Franciscus Johannes (Frans) Kimman groeide het bedrijf uit tot een gerenommeerde rijtuigbouwer in Haarlem. Kimman stond bekend om verfijnd vakmanschap en vervaardigde exclusieve koetsen en rijtuigen in uiteenlopende uitvoeringen. Van elegante calèches tot praktische dogcarts: de naam Kimman werd al vroeg verbonden aan kwaliteit en vakmanschap.

Maar met de komst van de automobiel veranderde alles.

Waar velen de eerste gemotoriseerde voertuigen nog met scepsis bekeken, zag de volgende generatie kansen. De overgang van paard en wagen naar gemotoriseerd vervoer vroeg om lef, visie en vooral de bereidheid om opnieuw te beginnen.

De Tweede Generatie: Eduard & Sjef Kimman

Die stap werd gezet door de broers Eduard Kimman (1889–1935) en Joseph Johannes “Sjef” Kimman (1893–1970), de zonen van Franciscus Johannes Kimman.

In 1919 begon voor Kimman een nieuw hoofdstuk. Vanuit een locatie aan de Raaks in Haarlem, en later onder de naam Ed. Kimman & Co. aan de Zijlweg 35, zette het familiebedrijf de stap van rijtuigmakerij naar automobielbedrijf.

Er werd geadverteerd met rijwielen van merken als Humber en Triumph, luxe automobielen werden verhuurd en de eerste fundamenten van het moderne autobedrijf werden gelegd.

Waar Eduard bekendstond als de handige en praktische kracht binnen het bedrijf, zorgde Sjef – door velen simpelweg “Chef” genoemd – ervoor dat alles georganiseerd bleef en operationeel kon draaien. Hij stond bekend als streng wanneer nodig, maar tegelijkertijd als iemand die veel gaf om de mens achter het werk. Discipline en betrokkenheid gingen hand in hand. Die combinatie zou later kenmerkend blijven voor de cultuur binnen Kimman.

Groei van Nieuwe Merken en Mobiliteit

Onder leiding van Eduard en Sjef groeide Kimman snel mee met de opkomst van de automobiel. Rond 1920 begon Kimman met de verkoop van de Amerikaanse merken Hudson en Essex, gevolgd door Auburn rond 1925 en later Packard in 1930. Ook merken als Pierce Arrow, Chrysler en Studebaker vonden hun weg naar de showroom.

In 1923 werd een nieuwe showroom geopend in Haarlem, waarmee Kimman haar positie verder verstevigde als vooruitstrevend automobielbedrijf.

De ambitie reikte verder dan Haarlem alleen. Vanuit Haarlem volgde uitbreiding richting Amsterdam, eerst via de Overtoom en later de Stadhouderskade. Daarmee werd de basis gelegd voor de langdurige verbondenheid van Kimman met beide steden.

Durven Veranderen in een Nieuwe Tijd

Wat Eduard en Sjef bijzonder maakte, was hun vermogen om op het juiste moment vooruit te kijken. Waar de eerste generatie naam had gemaakt met exclusieve koetsen, zagen zij dat de toekomst niet langer werd aangedreven door paardenkracht, maar door motoren.

De overgang van rijtuigen naar automobielen was allesbehalve vanzelfsprekend. Veel traditionele bedrijven verdwenen in die periode, simpelweg omdat zij vasthielden aan het verleden. Kimman deed het tegenovergestelde: de kennis van ambacht, kwaliteit en dienstverlening bleef behouden, maar kreeg een nieuwe vorm in de wereld van de automobiel.

Die keuze bleek beslissend.

Want waar ooit rijtuigen de Haarlemse straten sierden, begon Kimman zich steeds nadrukkelijker te ontwikkelen tot een onderneming waarin mobiliteit centraal stond. Niet alleen het voertuig veranderde, maar ook de manier van denken. Handel, techniek, dienstverlening en ondernemerschap kwamen samen in een bedrijf dat zich bleef aanpassen aan de tijd.

Een Fundament voor de Toekomst

Toen Eduard in 1935 overleed, bleef Sjef verder bouwen aan het fundament dat zij samen hadden gelegd. Onder zijn leiding bleef Kimman zich ontwikkelen, waardoor een volgende generatie kon voortbouwen én verder uitbreiden op een sterk fundament.

Misschien is dat wel de grootste nalatenschap van Eduard en Sjef Kimman: zij maakten niet alleen de overstap naar de automobiel mogelijk, maar zorgden ervoor dat Kimman relevant bleef in een wereld die sneller veranderde dan ooit tevoren.

Met hun vooruitziende blik legden Eduard en Sjef het fundament waarop volgende generaties Kimman konden voortbouwen.